kazhchakkidayil

ജിദ്ദ യിലെ ഒരു ഫാമിലി ഫ്ലാറ്റില് ,ഭര്ത്താവ് ഭാര്യയോട് നിതാകാത്ത് ചര്ച്ചക്കിടെ : "കമ്പനി ചുകപ്പിലാണ് . എപ്പോഴാണ് വിസ കന്സിലാക്കി പോകേണ്ടി വരികാ എന്നറിയില്ല . ഇത്രയും വര്ഷത്തിനിടക്ക് ഒരു വീട് പോലും വെക്കാന് സാദിചില്ല. നാട്ടില് എങ്ങനെ ജീവിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോള്  തന്നെ പേടിയാകുന്നു . "അറബിയോട് പറഞ്ഞു കമ്പനി യുടെ ചോപ്പ് മായിക്കാന് കഴിയില്ലേ ഇക്കാ ? ".  ചോപ്പ് മായിക്കുകയല്ല,എങ്ങിനെയെങ്കിലും കമ്പനി പച്ചയില് ആക്കുകയാണ് വേണ്ടത് . അതിനെന്താ വഴി ? അതിനു സൗദികള് ക്ക്  കമ്പനിയില് ജോലി കൊടുക്കണം . എന്നാ അതല്ലെ നല്ലത് ,ഇക്കാക്ക് റസ്റ്റും കിട്ടും ,സൗദികള് ക്ക് പണിയും കിട്ടും.  അതിന് സൌദികളെ ആരും ജോലിക്ക് വെക്കുകയില്ല,അവരാരും  പണി യെടു ക്കുകയുമില്ല ?അവര് പണിയെടുത്താല് പിന്നെ നമ്മള്ക്ക് പണി കിട്ടുകയുമില്ല . ഉം .. നമ്മടെ നാട്ടില് നമ്മള് പണിയെടുക്കാത്തത് കൊണ്ടാണല്ലോ ബാങ്കാളികള് ക്ക് പണി കിട്ടുന്നത്  . അതുപോലെ തന്നെ ഇവിടെയും ! ഏതായാലും ഇത്തവണ എക്സിറ്റ് അടിച്ച് നാട്ടില് പോകേണ്ടിവരും . നാട്ടില് പോകുന്നത് കൊള്ളാം ,പക്ഷെ എങ്ങനെ ...

ജിദ്ദയിലെ മക്രോണ സ്ട്രീടിലുള്ള ഒരു ബാച്ചിലേര്സ് റൂം . കാലപ്പഴക്കത്തില്  ജീര്ന്നിച്ച ചരിത്ര  പാടുകള് കെട്ടിടത്തിന്റെ ബി ത്തികളില്  അങ്ങിങ്ങായി അടയാളപ്പെട്ടു കിടന്നു . മലയാളിയുടെ സാമൂഹ്യ ശുചിത്വ ബോധം അടച്ചിട്ട  മുറിക്കുള്ളിലും,പരിസരങ്ങളിലും അടിച്ചു വീശുന്നുണ്ട് . മൂട്ടകളുടെ രക്ത സാക്ഷിത്വം ചുമരു കള്ക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറത്താണ് . പാതി മടക്കി വെച്ച കൊസടികളും,ചുരുട്ടിക്കൂട്ടി വെച്ച ബ്ലാങ്കറ്റുകളും,വിയര്പ്പ് പറ്റിയ വസ്ത്രങ്ങളുംമുറിയിലെ  ഋതുപ്പകര്ച്ചക്ക്  ആക്കം കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട് . എട്ടു പേരാണ് മുറിക്കുള്ളില് താമസിക്കുന്നത് .                " എട്ടു " കട്ടിലുകള് ക്കടുത്തും പാതിമുറിച്ച ഒറ്റവലിപ്പുകളോട് കൂടിയ കാബിനുകള് കാണാം . ക്യാബിനുകള്ക്ക് മുകളില് ഭാര്യയുടെയും മക്കളുടെയും ചിത്രങ്ങള് ചില്ലിട്ട് വെച്ചിട്ടുണ്ട് . ഒരു കട്ടിലിനു വശത്ത്‌ ചുമരില് മനോഹരമായ ഒരു ബഹു നില കെട്ടിടത്തിന്റെ ചിത്രം തൂക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു . ഇരുപത്താറ് വര്ഷത്തെ പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ നാട്ടിലെ  ബാക്കിപത്രം .    ...